Şiirli Mektup / Azmi Yılmaz Şiiri
Ahmet Ümit Aloğlu

Şiirli Mektup / Azmi Yılmaz Şiiri

Sevgili Ünlemcim,

Acılarla Yücelmiş Yürek,

Sana bu mektupta bir sınıf arkadaşımızdan söz edeceğim.

Elbette her birimizi en iyi tanıyan sensin; ama bir d ebenim gözümden bakmanı istiyorum Azmi Yılmaz arkadaşımıza.

Sevgili Azmi, içimizde sanata en yatkın yaradılışlı olanımızdı okul yıllarında. Okul sonrasında da öyle oldu. Salt sözel sanatlarda değil, plastik sanatlarda da musikide de icra-i sanat eyledi. Oymacılık ve hak sanatında  amatörlüğü aşan başarılara imza attı. Klasik Türk Musikisi korolarında korist ve solist olarak çalıştı...

Doğrusu mesleğimizde de çok başarılı oldu, salt öğretmenlikte kalmadı, yöneticilik de yaptı.

Ama ne gereği var bunlarla sözü uzatmamın? Ben sana Azmi'nin şiirinden söz etmek istiyorum.

Sevgili Ünlemcim,

Azmi duygunun, mevsimlerin ve çiçeklerin içinde büyüyen bir sevginin şairidir.

Elbette şiirin mevsimi bahardır. Ancak onun şiirinde baharın Nisanı özellikle belirgin bir izlektir.  Neden nisanı daha çok kullanıyor Azmi, bilemem; ama İç Anadolulu bu şair öğretmen, yaşadığı muhitte açan çiçeklerin, göçen kuşların nisan ayındaki coşan halinin farkında ve daha ötesinde kendi yaşam öyküsündeki yeriyle bunları bağdaştırmakta epeyce apokalipstik bir anlatıma özen gösteriyor. Bu tarz şiirlerinde, bizdeki  II.Yeni hareketine  haydi biraz abartayım,  Batının Baudleare/ Apollaniere şiirine yaklaşan dizelerinde iyice iç dünyasına kapanıyor; düşüncelerini de duygularını da biz okuyucudan olabildiğince saklıyor.

Neyi mi anlatıyorum: Bak işte şu dizelerini başka türlü nasıl anlayabiliriz?

"Bir gece, sana dolu

Bir gece mutluluk,

 Üç günlük dünyada yarım yamalak!

Bu dizeler, "bakışsız bir  kedi kara"  kadar II. yeni ve karanlık değil mi?

Daha çok I. Yeni'ye, Orhan Veli şiirine  dememi mi isterdin, yaklaştığı şiirlerde de bir özgünlüğü var Azmi'nin. Hani Batılı bir şair, Verlaine mi, yoksa Mallarme birisi, "Belki ilk dize ilhamın eseri olabilir; fakat diğer dizelerde her sözcük altın terazide tartılarak  kullanılmalıdır" gibi bir söz söylemiş  ya, o kim ise ben de öyle düşünüyorum; fakat Azmi, ilginç bir şekilde ilhamı şiirin sonuna saklıyor. Bu nedenle, şiirlerinin sonu, -hepsi değilse de çoğu- bir anlam yoğunluğu taşıyor.

"Öpseydin umudun kulak memelerini

Hiç bitmezdi bu çocuktan yana sevinçlerin"

Bu  beyt-i rana, "Baharda Bu Çocuk" şiirinin son iki dizesidir ve sanıyorum ki ne demek istediğimin kanıtı niteliktedir.

Sevgili,

Şiirden söz ederken daima izleğimi unuttuğumun farkındayım; ama şiir zaten böyle bir sanattır; kendinden ötesinde ne varsa ne yoksa unutturur insana. Bu nedenle son bir çift söz söyleyip Azmi'nin şiirlerinden örneklere döneceğim: 

Değerli eşini kaybeden Azmi, daha eşi hayattayken de hayatın merkezine onu ve sevgisini almış bir insanlık örneği verir bize;  biz de şiirlerinde onun bu ruh halini bütün açıklığı ile izleriz. Sevgisi ve sevgilisi Dünyanın merkezidir; o kadar ki Azmi bu güzel gözlü Hatunu sevmese, Dünya dönmeyecek, evrene bahar gelmeyecektir. İşte Divan şiirine yakışan bir Hüsn-ü Ta'lil:

....

Unutmadığım için seni

Bahar geliyor

.....

Canlar Canı, uzadı bu mektup, bir başka mektupta Azmi'nin şiirinde edebi sanatlardan söz ederiz istersen; ama bu mektupta bu kadar söyleşi yeter, yordum seni, farkındayım. Bir iki şiirle yetineceğim.

SIZLANMALAR

Düğümlenip kalmışız

Ardından ah etmiş bana

Ettiğin yanına kar kalır.

                Biter mi bende delilikler

                Seni çıkarsam ömrümden

                Geriye bende ne kalır?

Tepinip dururken hayatım

Heveslenme ahlara

Sözlerin hep dilde kalır.

                Dikilse de başıma taş

                Bunca yıllardan sonra

                Adım yüreğinde kalır

Gölgem silinince buradan

Kuşlar gibi özgür uçarsın

Dünyalar sana kalır

 

Şimdi geldi aklıma geldi; Azmi'nin bence çok başarılı olduğu düzyazı şiirinden söz etmedik hiç. Eskiden "artistik şiir" gibi adlar verilmişti bu tür şiirlere.  Şemsi Belli gibi kimi şairler suyunu çıkarmıştı türün, anımsarsın. Sonradan sonraya Hüseyin Ferhad, şaheserlerini verdi türün. Uzun uzun söz etmeyeyim de Azmi'den ikinci örneği, o tarz şiirinden  alacağım iki tersa ile vereyim:

SUSUYORSAM

Usuldan bir sızı getirir akşam yeli kırk bin türlü tasaların türküleriyle. Şuramda durup durur  demir gibi bir yumruk yıllar önce bana bırakıp gittiğin. Yeşiller, yağmurlar, sabahlar sökemez, saplanıp kalmış.

...

Geceleri neden ağlarsın, yalnızlığına? Ben bilmiyorum ki senin masalını anlatayım. Sen uzakta kal en iyisi, böğürtlen morlarında. Eririm, gelme ardım sıra aklıma. Susuyorsam sana ölümüne sıcak bir yanımda acılar..

 

Sana veda etmek ne zor, mektupta bile olsa.

Hoşça kal.

Esen kal,

Şiirde kal,

Şiir kal,

Sevgimde kal.

A. Ümit Aloğlu

 

DİĞER YAZILAR
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
BAŞKAN SEÇER'E ÇİN'DEN ZİYARETÇİLER
BAŞKAN SEÇER'E ÇİN'DEN ZİYARETÇİLER
iMAMOĞLU MAZBATASINI ALDI
iMAMOĞLU MAZBATASINI ALDI
kartal escort