Ahmet Ümit Aloğlu ŞİİRLİ MEKTUP-BEDRİYE KORKANKORKMAZ ŞİİRİ
Advert
ŞİİRLİ MEKTUP-BEDRİYE KORKANKORKMAZ ŞİİRİ
Ahmet Ümit Aloğlu

ŞİİRLİ MEKTUP-BEDRİYE KORKANKORKMAZ ŞİİRİ

Advert

Mezitli 26 Mart 2021 
Sevgili Ünlemcim, 
Ruhumun yaylağı, 
Can Dostum, 
 
Bugün bir kadın şairden söz edeceğim sana.  
Adı Bedriye Korkankorkmaz. “Bu nasıl soyadı “dediğini duyar gibiyim. Ancak bir öyküsü var; kendisinden dinlemiştim, ayrıntılarını unutmasaydım yazardım şimdi sana; ama maalesef anımsayamıyorum.  
Şu kadarını söyleyeyim, kendisi korkusuz bir şair. Tertemiz bir yüreği var.  
Çok bilgili bir kadın. Deneme türünden eserlerini okurken ben, çok hayret ediyorum, insan bu kadar bilgiyi nasıl öğrenir, nerede saklar?  

Mersin’de yaşıyor. Yaşıyor demek doğru mu ikircimde kaldım; belki “Mersin’de kitap okuyor, Mersin’de yazıyor” mu demeliydim.  
Bunca yoğun sevgileri, özlemleri, yaşama yüklediği anlam zenginliği ve dostluk duyguları, doğa tutkusu, bir türlü azaltamadığı hatta hiç de azaltmak istemediği acıları olmasa yaşadığı bile söylenemez.  Kendisi, “Çocukluğundan kalan bir hevesle okumayı ve yazmayı yaşam nedeni haline getirdim.” Diyor. Bedriye Hanımı bundan güzel anlatmak olanaklı görünmüyor bana.  
Evet, bir sosyal hayatı yok; ama duygularını yoğun yaşadığını söyleyebilirim. 
Üretici bir yazar; tür fark etmiyor, canı ne isterse oturup onu yazıyor. O kadar çok yazınca da adını duyduğumuz duymadığımız ne kadar dergi varsa hepsinde yazıları yayınlandı. Dört Şiir  Kitabı var: Yaşamak Çocuğum (2010), Eski Eser Karanfiller (2016), Paslı Deniz (2020), Bütün Yüzler Çiçek Açar (2021) 
Kitaplarla Söyleşi 2012), Ruhlarla Söyleşi (2014), Tinsel Söyleşiler (2016), Ölümsüz Karanfiller Deneme alanında yazdıkları. 
Vecihi Timuroğlu Kitabı öğretmenine saygı ve kadirbilirliğin, incelemenin iyi bir örneği. 
Sahi, bir iki  tane de şiir ödülü var.  

Biyografisine hemen bütün internet sitelerinde ulaşılabiliyor.  
Zaten yine uzattım; oysa bir iki cümle ile tanıtıp şiirlerini suncaktım sana,yine olmadı, Başaramıyorum zorla mı? 
 

İKİMİZİN ŞİİRİ 

 
bebek sesim 
yaşlı sesimi benimse 
yaşam türküleri söyle 
çocuk sesim tut ellerimden 

gizil bir ülkeyim 
ülkelerin ülkesi 
bütün denizlerin dağların 
ve bütün halkların 

eksikliğimi başıma kakma 
duyarlığınım senin 
sevincin umudun sevdanım 
yollara baktırmam seni 

öfkenim nefretin 
yalnız yıllarının acısı 
bensizliği 
nerende taşırsın bilirim 

ölülerin bedeni sıcak 
yaşamadan ölenlerinse soğuk 
ölüler toplamıyım kara defterinde 
korkma saçlarımı okşamaktan 

yaşamın gizi aşkta 
ölümsüz aşkın saatiyim 
seni bana kur 
razıyım tıktaklarına 

yaşamının arşiviyim 
kimseye açmam 
aradığın yaşam iksirinim 
bensizliği nerende taşırsın 

gel bizde kalanlarla yetinelim 
eksiler artılar yerli yerinde kalsın 
yağmursuz bulut gibiyiz seninle 
rahmetimiz düşmedi bahçemize 

anılarımızda kalanları arayalım 
görelim nedir gerçeğimiz 
nereye nasıl kurarız evimizi 
yalansız yaşamlara komşu 

sakındıklarımızı bölüşelim 
saygı duyarak değişime 
temizlemeden birbirimizin geçmişini 
kirli neyimiz oldu sanki 

yaşam ateşini yakalım 
ellerimiz ısınsın önce 
hiç üşümesin bir daha 
öğrenelim yaşanmamış aşkın 
yaşamı yok saymak olduğunu 

nazlı atlarımızı özgür bırakalım 
kulluk silinsin kitabından insanlığın 
ekmeğimiz ile günaydınımızı bölüşelim 
aile olalım insanlığın babasız çocuklarına 

kapılma kolaycılığın cazibesine 
razıyım bu ömrü bitmeyen özleme adamaya 
adanmış ülke değilim artık 
senin coğrafyan benim coğrafyam 
benim sütüm senin kanın 
ekmeğin ve aşkın ortak ülkeleri 
ortak savaşımız 
söz olsun bilirsin bunu 
o resmi insanca çizelim 
insanca sence bence 

gel çizelim bu resmi 
gel söyleyelim bu türküyü 
bu ikimizin şiiri olsun 
ölüm bizi yakınlaştırmadan 

İKİCİ KEZ DÜNYAYA GELMEK 
 
aşkınla çoğalıyorum 
sana sığınırken 
sesimi okyanusunda ısıt 
üşümesin duygularım 
 
sevgimi yağmurda kurut 
uzat ellerini hasretinle eskittiğim varlığıma 
dokun acıdan pul pul kalkan tenime 
beni küçümseme bağrına bas 
 
ormanlarda kaybolma geceleri 
yönünü gösteren pusula olayım 
ateşinle söndüm, suyunla yandım 
geçmediğim geçit kalmadı ömrümde 
 

Açlığının buğday tarlasıyım 
tanış tokluğumla 
mezarın değil, gökyüzünüm 
bende er kendi gerçeğine 
 
yokuşlarını çıktığım sevgilim 
ruhun sağ bırakmaz beni 
senin dünyana ikinci kez geldim 
alma benden yaralarımın intikamını 
 

Yeter mi bu kadarı? 

Beğendinse başka şiirlerini de gönderebilirim sana. 
Şimdilik hoşça kal. 
Şiirde kal, 
Şiir kal, 
Sevgimde kal. 
 

İmza yerine:  
kalbimin kurşun askerleri 
sonsuzluğun saadetini yaşıyor. 
eskisi gibi uzun uzun konuşamıyorum 
sesin çan çalarken sessizliğim çiçek açıyor

–B. Korkankorkmaz

Ahmet Ümit Aloğlu

DİĞER YAZILAR