Ahmet Ümit Aloğlu ŞİİRLİ MEKTUP- ABDULLAH NEFES ŞİİRİ
Advert
ŞİİRLİ MEKTUP- ABDULLAH NEFES ŞİİRİ
Ahmet Ümit Aloğlu

ŞİİRLİ MEKTUP- ABDULLAH NEFES ŞİİRİ

Advert

Sevgili Ünlemcim, 

Beynimin Besleyicisi, 
Bu mektubumda bir itirafta bulunacağım, kınayabilirsin beni; Abdullah Nefes’i kaybettik ya çok üzüldüm, çünkü o, Şiirli Mektuplar’da bu kadar sonlara kalmamalıydı. Kendimi suçlu hissediyorum. Hep ihmal ettim onu, şimdi pişman mıyım, evet. Pişmanım, üzgünüm de! 

Rahmetli, benim için bir şair olması kadar siyasi kimliği ve kültür işçiliği nitelikleriyle değerliydi. İnanmış bir dava adamı, içtenlikli sosyalist, çalışkan bir kültür insanıydı.  
Akranımızdı (1941 doğumludur). Aynı sınıftandık;  PTT memuru bir beyle ev hanımı bir kadının çocuğu idi. Kuşağının bütün aydınları gibi cezaevlerinde geçirdi gençliğinin en güzel yıllarını.  

Sonra şu gazete senin, bu dergi benim; şu yayınevinde işçilik, bu yayınevinde editörlük… 
Öyle sanıyorum ki adını bildiğimiz bütün dergilerde şiirleri yayımlandı. (Varlık, Dost, Ilgaz, Yeşil, Yelken, Evrim, Elif, Dönem….) 

İlginç buluyorum, Akademi Kitabevi Öykü ödülünü  almıştı 1980’de; ama öykücü olarak değil, şair olarak bilindi.  

Siyasi hayatı bu mektupları aşar; ama bir cümle kurulmadan da geçilmez: Türkiye İşçi Partisi üyeliği ile başlayan siyasi hayatı, Birleşik Sosyalist Parti ve Türkiye Komünist Partisi kuruculuğuna kadar uzanır.  
Ben, çalışkan bir  kültür işçisidir demiştim; çünkü Türk Sinematek Derneğinden Türk Yazarlar Sendikasına, İnsan Hakları Derneğinden Barış Derneğine kadar bir çok STK’nın ve bir çok yayınevinin kuruculuğunu yaptı. 
Son yıllarda birkaç kitabın redaksiyonunu yaptım ya, seviniyordum. Abdullah Nefes Nazım Hikmet Kültür Merkezi yöneticiliği yanı sıra 200’den fazla esere editörlük yapmış. Eserlerini saymayayım, Sürgün’ü bulursan oku lütfen. Nefistir Sürgündeki öyküler.  
Uzattım mı yine? Tamam, haklısın, hemen şiirine geçiyorum:  

Uzaklaşırken bir şehirden 
 
Uzaklaşırken bir şehirden 
Gözler gökkuşağı gibi geçer 
Işıklardan, sokaklardan, pencerelerden. 
Solgun perdeler, küflü camlar gibi 
Süzülür izleri tozlu camların. 

Uzaklaşırken kendi şehrimden 
Makaralar geriye sarar durmadan 
An çözülür eski kazaklar gibi 
Geçmiş sancıları yumaklar 
Aynada, asık düşler dağılmış saçlarla. 

Uzaklaşırken bir şehirden 
Düğüm düğüm genç ve kısa yıllar 
Alanlarda elele tutuşurlar. 
Omuzlar sıcaktır, gözler ateşböceği 
seslerin gönlünde yaylım ateşleri. 

Uzaklaşırken senin şehrinden 
Yenilgiler de ayaklanır birer birer 
Mağrur bir eziklikte kanar insan 
Yanar, sararır, kavrulur zaman 
Sinik gidişler, savrulmuş dönüşlerle. 

Uzaklaşırken bir şehirden 
Geriye kimler kalır usulca 
Kimler kalır boz bulanık sularla 
Kimlerin gülüşü kalır sırtında 
Bakarken kendine tükenen sigaraya. 

Uzaklaşırken kendi şehrimden 
İlk öpüşün ılıklığı ilk gülüşün 
Alazlarını sımsıcak tutuşturur 
Devrimin delicanlı yüreğinde. 
Buluşturur selini sesin denizinde. 

Uzaklaşırken bir şehirden 
İçini yılanlarla besleyen 
Azılı bir karabatağın 
Sancısını da kor umuzlarına 
Eriyen sevgilerin hamalı, kimi insan. 

Uzaklaşırken senin şehrinden 
Bütün saatler bunun için durmuştur 
Bütün adımlar, bütün süzülmüş hayaller 
O yok edici ağır mağmanın içinden 
Boy verecek bir filizi gözlerken. 

Uzaklaşırken bir şehirden 
Ordaki eski bahçe, ordaki sırdaş ışık 
Ordan ele gelen yaban gülü 
Silik imzalı bir mektup, burgulu karanlık 
Irak tanlara kalmıştır hepsi birden. 

Uzaklaşırken kendi şehrimden 
Ne güzeldi eskiden, demeden 
Daralmış, takatsiz hatıralardan 
Uçuştan yorulmuş bir çift kumru gibi 
Sessizce sıyrılmalı sisinden insan. 

Uzaklaşırken bir şehir 
Söz etmeli senden ve geçmişinden. 
Uzaklaşırken bir şehirden 
O da uzaklaşmalı senden 
Sadece bir gül düşmeli ikinizin elinden. 
 

Sevgili, 
Şiirleri genellikle böyle uzundur. Bu nedenle bir şiirini aldım buraya. Dilersen başka şiirlerini de gönderirim sana. 
Sağlıcakla kal, 
Şiirde kal 
Şiir kal. 
Sevgimden uzaklaşma lütfen.  

İmza yerine: 
 
bütün yaralar yeniden sarılmalıdır 
uçarken bütün güvercinler. 
pamuk bir bulut kadar yumuşak 
söylenmelidir hemen 
aşkın ölçüsüz sözleri 
aşkın dönüşsüz sözleri. 
zamanı bir yıldıza takıp 
çiçeklerle bezenmelidir insan -  Abdullah Nefes

Ahmet Ümit Aloğlu

DİĞER YAZILAR