Sevgili Dostlar, çocukluğumun geçtiği yer İvriz, doğduğum yer, İvriz'in doğduğu yer...yıllar önce yazdığım Özlem pınarından taşanları dizelere dökmüştüm. Yarın bayram, Çam sakızı çoban armağanı... İyi Bayramlar.
İvriz Güzellemesi
"Doğdum kentin Ereğlinin sevdası"
Bir derin yara,
Bir yarım ezgi,
Eriyip giden pırıltı,
Mavi’ye küskün,
Toroslardan kaçar gibi,
Hasret Ereğli Ovası
Buğday kokar,
Kara bağrını yakar güneşi,
Taşlar konuşur,
Kendi gölgesinde.
Öpülmeyi bekler zambaklar,
Söğütleri ve erguvanların alkışında
Akıp giden İvriz,
Taş yürekli ceviz yeşili.
Yüzyıllar dün gibi,
Kayalarda tarihi izlerin.
Pişman geceler içinde Toroslar,
Mutlu olur mu baharların,
İvriz’in,başı dumanlı
Yüreği duracak gibi olur,
Gelincikler kınalı ,
Acıyla yoğrulu kızılcıkları,
Sevinir kiraz yolları ,
Çıplak ayak sesine.
Gökyüzü avuçlanır su içer gibi,
Unutulmuş diller gibi,
Yakıp gider türküleri Zanapa’ya kadar.
Sisler sinmiş İvriz’e,
Selanik türküsü çalartaş plak,
Sarı saçlar altında
Dökülür damla damla özlem,
Silemezdi azgın suların.
Bereketlisin,
Soğuksun,
Yalnızsın,
Binlerce yılık üzümün şarabın,
Sabırlısın,
İçlensen de söylemezdin,
derindi yaraların,
beklerdin beklerdin
ivriz'i sele vermezdi suların
Koy verdin; git dedin,
Selanik Türküleri getirmişti,
İvriz Baharında.
Şimdi yaseminlendin,
Bekle demiştin,
Tükenmez umut verdin,
Bekledim,bekledim,
Aydost'ta doğduğunu görmüştüm,
gece akpak olmuştu,
bembeyazdı,
inadın kırdı.
İnatçı…çocuk,
Koyup gittin yoluna,
Torosların eteğinde kurulan düşler
Ereğli İçin soğudu mu,
Bıraktın bahtın yeline,
Koyup gittim deniz’e
Mavilendin;
umutlar mavi, sevgilin kar beyazı,
Dönmezsin bilirim Selanikli.
Ama yine de umut var.
Girit varsa umut var .
İvriz hasret yasemine…
A.Salih Pala
24.Haziran.2011